Γράφει ο Ιωάννης Κ. Σκαμνάκης:
Υπάρχουν άνθρωποι που η παρουσία τους αφήνει ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα στις ζωές μας. Άνθρωποι που με το ήθος, την καλοσύνη και την προσωπικότητά τους κερδίζουν τον σεβασμό και την αγάπη όλων όσοι έχουν την τύχη να τους γνωρίσουν. Ο Γεώργιος Ι. Δριτσάκος ήταν ένας τέτοιος άνθρωπος.
Με βαθιά συγκίνηση και μεγάλη θλίψη γράφω αυτές τις γραμμές για να αποχαιρετήσω έναν σπουδαίο άνθρωπο, έναν εξαίρετο αξιωματικό, έναν φωτισμένο ηγέτη, αλλά πάνω απ’ όλα έναν άνθρωπο με σπάνια ψυχικά χαρίσματα.
Η πορεία του ως Αντιπτέραρχος ε.α., πρώην Διοικητής της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας και νυν Πρόεδρος του ΕΟΔΑΣΑΑΜ χαρακτηρίστηκε από αφοσίωση στο καθήκον, υψηλό αίσθημα ευθύνης και ανιδιοτελή προσφορά. Υπηρέτησε τους θεσμούς με αξιοπρέπεια, συνέπεια και απόλυτο σεβασμό προς τον άνθρωπο και το δημόσιο συμφέρον.
Όμως οι τίτλοι και τα αξιώματα δεν μπορούν να περιγράψουν τον πραγματικό Γιώργο Δριτσάκο. Εκείνο που τον έκανε ξεχωριστό ήταν η ανθρωπιά του. Η ευγένειά του. Η σεμνότητά του. Η ειλικρινής του διάθεση να βοηθήσει, να ακούσει, να συμβουλεύσει και να στηρίξει όποιον είχε ανάγκη.
Σε κάθε συνάντηση μαζί του ένιωθες ότι βρισκόσουν απέναντι σε έναν άνθρωπο με βαθιά καλλιέργεια, αλλά ταυτόχρονα με μια σπάνια απλότητα που σε έκανε να αισθάνεσαι οικεία. Δεν επέβαλλε ποτέ τον εαυτό του. Δεν αναζητούσε την προβολή. Άφηνε το έργο του, τον χαρακτήρα του και τις πράξεις του να μιλούν γι’ αυτόν.
Θα θυμάμαι πάντα τη ζεστή του χειραψία, το ειλικρινές του χαμόγελο και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε κάθε άνθρωπο με σεβασμό, ανεξάρτητα από θέση ή ιδιότητα. Είχε το χάρισμα να ενώνει τους ανθρώπους και να δημιουργεί γύρω του ένα κλίμα εμπιστοσύνης και εκτίμησης.
Στις μέρες μας, όπου οι αρετές της ευγένειας, της αξιοπρέπειας και του ήθους σπανίζουν, ο Γιώργος Δριτσάκος αποτελούσε φωτεινό παράδειγμα. Με τη στάση της ζωής του δίδαξε ότι η πραγματική αξία του ανθρώπου δεν βρίσκεται στα αξιώματα που κατέχει, αλλά στον τρόπο που φέρεται στους άλλους.
Η απώλειά του αφήνει ένα μεγάλο κενό. Ένα κενό που δύσκολα αναπληρώνεται. Όμως παράλληλα αφήνει μια σπουδαία παρακαταθήκη. Τη μνήμη ενός ανθρώπου που υπηρέτησε με τιμή, που εργάστηκε με αφοσίωση και που κέρδισε την αγάπη όλων όσοι τον γνώρισαν.
Αγαπημένε μου Γιώργο,
Σε αποχαιρετώ με σεβασμό, αγάπη και βαθιά συγκίνηση. Σε ευχαριστώ για όλα όσα προσέφερες, για τα μαθήματα ζωής που μας άφησες και για το φωτεινό παράδειγμα που αποτέλεσες για όλους μας.
Για όλες τις στιγμές που μιλήσαμε και τις συμβουλές που πάντα θα κουβαλάω μέσα σ μου .
Καλό σου ταξίδι.
Η μνήμη σου θα παραμείνει ζωντανή στις καρδιές μας, στις σκέψεις μας και σε κάθε ανάμνηση που μοιραστήκαμε μαζί σου.
Και εγώ προσωπικά, με όλη τη δύναμη της ψυχής μου, θέλω να σου πω κάτι τελευταίο:
Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ .
Ιωάννης Κ. Σκαμνάκης